Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1863

Enver abiler buyurdular ki;
 
Hocamıza bir defasında; Efendim, arkadaşların yanına gidince onlara ne anlatacağımı bilemiyorum, bir şeyler söyleyin de onları anlatayım demiştim. Allah Allah siz mi konuşacaksınız kardeşim, buyurmuşlardı. Buyurdular ki, Efendim insanların kalbi hastadır. Nasıl ki insanın bedeninin gıdaya ihtiyacı varsa, kalbin de gıdaya ihtiyacı vardır. Allahü teala hasta kullarının kalbine şifa olacak ilacı size söyletir, siz söyleyemezsiniz, buyurdular. Eğer bir insan kendi başına bir şeyler söylemeye kalkarsa ortalığı karıştırabilir. Ulemalık zamanı değil. Neyse, arkadaşların yanına gittik, bir arkadaş haberim olmadan konuşmaları kayda almış. Ben de bu kayıtlı kaseti aldım ve buraya getirdim, dedim. Mübarekler, kaseti teybe koyun da Enver ne söylemiş bakalım dediler. Mübareklerin bu konuşmaları dinleyeceğini nereden bilebilirdim. Çok sıkıldım. Ama Mübarekler konuşmaları sonuna kadar dinleyip buyurdular ki; Kardeşim, kürre-i arzda böyle bir konuşmanın ikincisi olamaz, küre-i arzda bunun bir misli olamaz. Çünki, Enver hep büyüklerden nakletmiş, kendisinden bir şey ilave etseydi bu konuşmalar dinlenmezdi.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:437
Dün:1,260
Bu Ay:30,323
Toplam:13,840,683
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842