Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1872

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir gün Cebrail aleyhisselam iki rekât namaz kılmış, dört bin senede bitirmiş. Cenab-ı Hakka, Ya Rabbi, böyle bir namaz kılan kulun oldu mu başka demiş. Allahü teala da bildirmiş ki, bu nedir ki? Ahir zamanda gelecek olan ümmetim o halleriyle, o düşünceleriyle kılacakları iki rekât namaz, senin bu dört bin senede kıldığın iki rekât namazdan çok daha makbul olacak. Peki, Ya Rabbi neden acaba? Allahü teala; çünkü onlar, üç düşmanımı aşarak huzuruma gelecekler. Senin önünde hiçbir düşman yok. Dünya muhabbetinden çıkacaklar, nefsin şerrinden çıkacaklar, şeytanın vesvesesinden çıkacaklar, sonra da gelip Allahü Ekber diyecekler. İşte namaz bu, buyurmuş.

Birgün Hocamızın gelini, Allah selamet versin, Hocamıza; beybabacığım, acaba bizim namazlarımız namaz oluyor mu, diye sordu. Niye kızım buyurdular. Ben namaza durduğumda seksen tane işimi hallediyorum, sonra kaç rekât kıldım diye düşünüyorum. Bunu Allah kabul eder mi? Mübarekler; bana bir bardak su getir buyurdular. Gitti, bir bardak su getirdi. Bir dakika, orada dur, buyurdular. Peki, sen bu suyu bana getirirken, ayağın halıya takıldı, bardak bir tarafa sen bir tarafa. Bardak kırıldı, sular döküldü. Peki, ben sana kızar mıyım yavrum. Sen bana su getiriyordun, acırım hatta, buyurdular. Sen kıl, nasıl kılarsan kıl, ama kıl sen, yeter ki kıl. Bardak kırılabilir ama bana su getirirken bardağı kırdın diye ben sana kızar mıyım, buyurdular.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:446
Dün:1,260
Bu Ay:30,332
Toplam:13,840,692
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842