Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1853

Enver abiler buyurdular ki;
 
İnsanın yapısında nefsi ve ayrıca yaratılışından gelen huyları vardır. Bu huyu, ancak olduğu kadar İslamiyet sakinleştirebilir. Yoksa huy, ölünceye kadar insanın başının belasıdır. Bu belalar; kibir, öfke, ucub, velhasıl bütün akla gelen kötü huylardır. Zaten nefsi harekete getiren bu huylardır. Bunlarsız nefs olmaz ki... Nefsin her şeyi bu huylardır. Cenab-ı Hakkın doğuştan verdiği huylarla uğraşmak, onları ıslah etmek, cihaddır ve buna cihad-ı ekber demişlerdir.

Son nefes gelinceye kadar, hiç kimse halinden emin olmasın. Hafv ve reca dediğimiz o korku ve endişeyle, ümitle yaşamakta fayda vardır. Çünki cenab-ı Peygamber 'aleyhissalatü vesselam' buyuruyor ki; Öyle haller vardır ki, bir mü'minin Cennete gitmesine bir zır'a kalmıştır, yani şu kadar bir yer kalmıştır, onu da hallettikten sonra artık Cennete gidecektir. Orada bir nefsinden, huyundan, bir kelam eder, küfre girer. Bütün ömrü ibadetle geçtiği halde, sonunda Cehenneme gider. Hadis-i şerif bu. Öyle insanlar vardır ki, bütün ömrü küfürle, papazlıkla, zulümle geçer. Ölümüne bir zır'a kala, bir kelime-i şehadet getirir, tam bir dönüş yapar, Allahü teala onu Cennetine kor.
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:675
Dün:704
Bu Ay:17,387
Toplam:13,929,548
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842