Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1937

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir Müslüman, büyüklerden gelen zemzem suyuna bir parça kir ilave ederse, o su zemzem olmaktan, şifalı su olmaktan çıkar, zehirli su olur. Mektubat'ta buyuruyor ki; İnsanın aciz olması, bir felakettir, çünkü felç. Ama kötü birine tabi olmak bundan da kötüdür. Diğerinde kurtulma imkânı vardır, rastlar birine, kurtulur, ama bunda kurtulma imkânı yoktur. Saplanmıştır mutlaka. Her kelimeleri kalbi biraz daha öldüren, zehirleyen bir insandır, onlardan uzak durmak büyük bir seadettir. Onun için arkadaşlarımızın en ufak bir şekilde, dünya ve dünyalığa herhangi bir üzgünlükleri olursa, hem Allahü teala gücenir, hem de büyükler gücenir. Sana bu kadar büyük nimet vermiş, sen kalkmışsın, camım kırıldı diye hüngür hüngür ağlıyorsun. Olur mu?

Netice; Kad-ı İyad hazretleri buyuruyor ki; Sevincimden uçuyorum. Ayaklarım bulutların üstünde, elimi uzatsam yıldızları tutacağım. Diyorlar ki; Hayırdır, sebep ne? Diyor ki; Nasıl sevinmeyeyim, yerleri gökleri yaratan, her şeyi yoktan var edip varlıkta durduran Rabbim, bana kulum diyor, bana bir iş veriyor. Beni muhatap kabul ediyor ve diyor ki; namazını kıl, orucunu tut, yani insanın sevdiği bir kimse, bir iş verse, onun rızasını almak için, o işi yapmak için çıldırmaz mı? Bu, Allah'dır, o bana; namazını kıl, diyor. İş veriyor. Elbette yerine getirmek lazım. İki; Bir peygamber düşünün ki; cenab-ı Hak O'nun hürmetine kainatı yarattı, O beni bağrına basmış, ümmetim diyor. Herkes hocasıyla iftihar eder, benim hocam cenab-ı Peygamberdir "aleyhissalatü vesselam", ben nasıl sevinmeyeyim, bundan büyük nimet, bundan büyük devlet olur mu? Rabbim Allah, Peygamberim Muhammed " aleyhisselam", yetmez mi bu bundan sonra sana?
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:578
Dün:724
Bu Ay:18,014
Toplam:13,930,175
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842