Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2094

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir gün Mübarek Hocamız buyurdular ki; Kardeşim ben bir hususta çok pişmanım, çok üzüntülüyüm. Benim bu üzüntümü siz çekmeyin. Biz Fatih'teki evin tamir işlerini bir taşerona verdik. Yapılacak işleri tek tek söyledim. Pazarlık yaptık. O da işini tek tek yaptı. Parasını verdik, helalleştik ve gitti. Aradan üç beş gün geçti. Bir işçi geldi. Albayım, paramı isterim. Sizin taşeron diye tuttuğunuz kişi benim iki günlük hakkımı vermedi. 20 liramı vermedi, dedi. Sizin hakkınızı taşerona verdim, oradan alın dedim. O da; ben sizin evde çalıştım, benim hakkım bu eve geçti, paramı isterim, dedi. Hayır dedim. Aradan otuz sene geçti, neden vermedim diye hâlâ üzgünüm. Haklı olmasa da ihsanım olsaydı, adam da buradan sevinerek gitseydi diyorum. Aman kardeşim, baştan verin, sonra pişman olmayın. Sakın arkanızdan laf söyletmeyin. Ahirette niçin bu iyiliği yaptın demezler ki. Neden yapmadın diyebilirler. Netice; lütfen adaletle iş yapmayalım, ihsanla yapalım. Düşünün ki hepimiz buraya ihsan-ı ilahiyle geldik.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:298
Dün:335
Bu Ay:3,081
Toplam:14,211,363
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842