Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2307

Enver abiler buyurdular ki;
 
Mübarekler birinden bahsettiler. Efendim, yıllarca camiye girmiş çıkmış, hoca, hacı, herşeyi tamam. Sonunda şaşırdı, buyurdular. Allah diyemedi. Aman doktor dedi ve öyle öldü, buyurdular. Hocamız öyle buyurdular... Mübarekler buyurdular ki; Hiç kimse şahsen kendi kendine kurtulamaz. Çünkü dünya bir sarmaşık otu gibidir. Adamın her tarafını sarmıştır. Mübarekler buyurdular ki; Ancak, bu durumdan kurtulacak olanlar, bir Allah adamını tanıyacak, bir de iyi arkadaşlar seçecek olanlardır. Onlarla görüşecek. Çünkü insanın bir aklı var, bir de kalbi var. Akıl ayrı bir dünya, kalp ayrı bir dünya. Akıl; tıbbiye okur, mühendis olur, inşaat yapar. Bir şeyler yapar. Ama kalp ayrı bir olay. Kalp ayrı. Peki kalp ne olur. Şimdi bir kitap alırsın. Bu kitaptan istifade edersin veya zehirlenirsin. Nedir onlar ? Birisi; beynine, aklına, teybe doldurur gibi, not alır gibi ve istediğin kadar bilgi doldurabilirsin. Akıl buna müsaittir. Ama kalp değil. Yazarının kalbinde Allah sevgisi varsa, onun kalbinde dünya muhabbeti yoksa, Ehl-i sünnet ise, bid'at ehli değilse, böyle bir zatın kitabını okuduğumuz zaman diğer kitapları okur gibi bir şeyler öğreniriz. Ama biz
farkında olmadan kalbimizin nurlandığını hissederiz. Efendim nasıl hissederiz. Dünyadan soğukluk başlar. Arkadaşlarına karşı, kardeşlerine karşı sevgi artar. İşte bu sevgi ve bu dünyaya soğukluk, kalbin temizlendiğine alamettir.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:96
Dün:243
Bu Ay:5,305
Toplam:14,178,451
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842