Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2311

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir gün Mübarekler buyurdular ki; askeriyede, bizim zamanımızda bir kitap dağıttılar. Kitâbın ismi "Benim Dinim". Şiir halinde âmentünün açıklaması idi. Manzûm olarak yazılmış, yeşil kaplı, küçük bir kitâb. Biraz baktım, çok hoşuma gitdi. İstanbul'a gelirken o kitâbı Efendi hazretleri'ne getirdim. Çünki sormadan okuyamazdım. O kitabı aldım Efendi hazretlerine gittim. Efendim, böyle böyle bir kitap dağıttılar bugün bize. Biraz okuyayım mı ? Efendi hazretleri de buyurmuşlar ki; oku. Okumaya başladım. Allaha iman, Peygambere iman, kitaplara iman, meleklere iman, hep iman bahisleri, buyurdular. Okudum okudum okudum. Efendi hazretleri tamam dedi. Devam ettim, kitap bitti. Zaten ince bir kitaptı. Efendi hazretleri buyurmuşlar ki; "Bu kitâbın içindekiler hepsi doğrudur, hiç yanlış yok, fekat okuyana zarar verir, zehrdir. Çünki yazan iyi birisi değil, okuyana zarar verir. Yazarının habis ruhu satırlara tesir etmiş. Bilgilerin doğru olması kâfi değil. Esâs olan yazarıdır. Yazarının rûhâniyyeti satırların arasında dolaşır. İhlâslı birisi ise, okuyan istifâde eder. İhlâslı biri değilse, fâsıksa, habis rûhu kitâba akseder. Okuyan zarar görür de haberi bile olmaz, buyurmuşlar.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:204
Dün:312
Bu Ay:6,364
Toplam:14,195,342
Online Ziyaretçiler:4
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842