Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2370

Enver abiler buyurdular ki;
 
Sabah, çok rahatsızdım. Tam o sırada bir telefon geldi. Telefonda konuşan Enver abi öteki Enver abi değil. Neşeli, gayet güler yüzlü. Hanımanne baktı, bizim hanım baktı. Telefon bitti. Dediler, sen ne biçim adamsın. Deminki hasta adam, bu neşeli adam. Ne bu dediler. Dedim ki, müminin neşesi yüzündedir. Benim ne hakkım var onu üzmeğe. Adamcağız garib, telefon etmiş bir yerden. Enver abi neşeli olmak zorunda. Mahkum ve mecbur. Ona üzüntü yakışmaz, olmaz. Ne yapacak Enver abi de, mecburen böyle.
 
Annenizin babanızın çok duasını alın, onların hakkı ödenmez. Onlarla münakaşa etmeyin. onlar ne derse haklıdırlar. Münakaşa ederseniz ipler kopar. Peygamber efendimize "aleyhissalatü vesselam" birisi geldi, dua istedi. Annenden iste, buyurdular. Annem öldü deyince, babandan iste, buyurdular. Babam da öldü deyince, teyzenden iste, buyurdular. İşte bu kadar önemli...
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:127
Dün:224
Bu Ay:4,304
Toplam:14,185,329
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842