Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2536

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir gün Mübârekler bize bir hadîs-i şerîf okudular. Onu hiç unutamıyorum, çünki ölünceye kadar bizim için lâzım olan bir hadîs-i şerîf. Peygamberimiz "aleyhissalâtü vesselâm" buyuruyorlar ki; Bir talebe, dînini öğrenmek için hatta dîninden bir mes'ele öğrenmek için evinden çıksa, dînini öğreneceği zâtın evine gidinceye kadar o yola melekler kanatlarını döşer. Neden? Bu şerefli kul benim üzerime bassın diye. Yani dînini öğrenmek için giden o kişi için melekler diyorlar ki, bu şerefli kul benim üzerime bassın. Ve kanatlarını gererler, kanatlarını döşerler. Bu, hadîs-i şerîf, bunu Peygamberimiz "aleyhissalâtü vesselâm" buyuruyor. Sonra, bütün gökdeki kuşlar, karadaki hayvanlar, denizdeki balıklar ya'ni bütün mahlûkat bu kul için istigfâr ederler. Dua ederler, ya Rabbi afv et bu kulunu, bu senin dînini öğrenmek için gidiyor, bu ne şerefli insan derler. Bunu kim buyuruyor. Peygamberimiz "aleyhissalâtü vesselâm". Ve Mübârekler buyurdular ki; Bu, dînini öğrenmek için giden kişiye verilen sevâb, bu kadar dua. Ya öğretmek için giderse? Yani birine bir kitâb verirse, yâhut da bir kitâb verilmesine sebeb olursa, yani birisi onun elinden, dilinden, yazısından, çizisinden dînini öğrenirse, buna verilen sevâb şübhesiz ki öğrenmek için gidenden daha fazla olacakdır.
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:98
Dün:398
Bu Ay:2,383
Toplam:14,298,727
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842