Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2738

  • Whatsapp'de paylaş
Enver abiler buyurdular ki;
 
Eskiden bir âbid varmış. Öyle ki, hiçbir günahı yok, hep ibadetle meşgulmüş. Allahü teala gölge yapsın diye, üzerine bir bulut tahsis etmiş. Nereye giderse bulut da ona gölgelik yapıyormuş. Birgün yol kenarına istirahat için oturmuş. Oradan geçen bir sarhoş, âbidi görünce, benim işe yarayan bir amelim yok. Zamanım hep kötülükle geçti. Bu âbidin yanına gidip beş-on dakika oturayım da belki Allahü teala bu beş-on dakikanın hürmetine beni afv eder diye düşünüp, âbidin yanına oturmuş. Âbid de onu görünce, tiksinerek, benim yanıma bu mu oturmalıydı diye burun kıvırarak kalkıp gitmiş. Fakat bulut âbidle birlikte gitmeyip, sarhoşun üzerinde kalmış. Allahü teala o zamanın peygamberine vahy gönderip, âbid o kadar kıymetli bir kulumdu ki, hiçbir günahı yoktu ve Cennetlik idi. Bu kadar bir kibirlenmesi ile bütün derecelerini aldım ve Cehennemlik oldu. Sarhoşa ise, bu tevazuundan dolayı evliyalık derecelerinin hepsini verdim, buyurmuş. İslam dini kibiri kırmak için gönderilmiştir. Kibir, ne kadar uğraşılmasına rağmen, bir insandan çıkmıyorsa, bunun iki sebebi vardır. Ya çok büyük bir günahı vardır, o engel oluyordur. Tövbe istiğfar etmesi lazımdır. Ya da feyz almak için gittiği zât uygun değildir. İnsanın nefsi suçu hep başkasında arar, feyz almağa gittiğim zât uygun değildir der, geçer gider. Hatayı evvela kendimizde aramalıyız.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:200
Dün:490
Bu Ay:13,891
Toplam:14,371,093
Online Ziyaretçiler:35
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842