Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2746

  • Whatsapp'de paylaş
Enver abiler buyurdular ki;

Bir şeyh varmış. Bir de sadık bir talebesi varmış. Talebesi zıplarken, oynarken, yüz metre derinliğindeki bir kuyuya düşmüş. Yani kurtulması mümkün değil. Ben yandım, beni buradan kimse kurtaramaz derken, o mübarek zât karşısına gelmiş. Talebe, aman hocam, ben bittim, demiş. Hocası, kalkmayı öğrenmen için, düşmen lazımdı. Düşmeyen, kalkmasını öğrenemez, demiş. Hasretlik çekmeyen, kavuşmanın tadını anlayamaz.

Bir insanın elinde veya cebinde çok kıymetli pırlanta olsa 24 saat onu düşünür. Aman hırsız gelmesin, aman kaybolmasın, aman çalınmasın; 24 saat hep aklı orada. İşte bu iman nimetinin kıymeti, büyüklüğü anlaşılırsa, onun muhafazası için o kadar hassas davranılır.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:188
Dün:490
Bu Ay:13,879
Toplam:14,371,081
Online Ziyaretçiler:14
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842