Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Yetim Çocuk

  • Whatsapp'de paylaş
Zaman-ı saadette 10 yaşındaki Abdullah, babası bir harpte şehit olunca yetim kalmıştı... Gülmüyor, oynamıyor; oynayan çocuklara bakıp içli içli ağlıyordu!
Efendimiz onu gördü. Hâline acıdı. Ve yanına yaklaşıp; "Evlâdım! Sen niçin oynamıyorsun bakayım?" diye sordu.
- Benim babam yok ki.
- Kardeşlerin var mı?
- Kardeşlerim de yok!
Efendimiz ağladılar ve yetimin başını şefkatle okşayıp sordular:
- Sen, Hasan ve Hüseyin'e kardeş olmak ister misin?
Abdullah'ın gözleri parladı! Başını kaldırıp baktı. Ve şaşırıp kaldı! Zîrâ Efendimizdi bunu soran.
Sevinçle;
- İsterim yâ Resûlallah!"
Tekrar sordular ki:
- Benim torunum olur musun?
- Evet, hem de çok isterim.
- Öyleyse sen benim torunumsun. Haydi tut elimden bize gidelim!

Birlikte eve geldiler. Abdullah mutluydu. Yetimliğini unutmuştu. Hâne-i saadette yemeğini yedi, güzel bir elbise giydi ve koşarak geldi oyun yerine. Sevinçten yerinde duramıyor neşeyle;
- Ben, Peygamberimizin torunuyum!
Öbürleri baktılar. Ona gıpta edip dediler ki:
- Âh, keşke biz de yetim olsaydık da senin kavuştuğun şerefe biz de kavuşsaydık!

Huzur Pınarı Kitap Kampanyası
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:151
Dün:436
Bu Ay:8,466
Toplam:14,455,909
Online Ziyaretçiler:8
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842